тест 1 аралык типа


1. Агональды кезеңнен клиникалық өлiмге ауысқан кезде қандай белгiлердi анықтайды:
1. есiнен айырылу
2. рефлекторлы қызметтiн төмендеуi
3. тыныс алудын тоқтауы,қан қысымның жоғалуы
4. тыныс алудын бұзылуы
5. пульстің сиретілуі
2. Клиникалық өлiм кезеңiн қандай жағдайлар қысқартады:
1. ұзақ агональды кезең
2. қысқа агональды кезең
3. организмнiң қызуы
4. нерв клеткаларының өлуi
5. организмнiң мұздауы
3. Реанимация шараларын қай кезде қолданады:
1. агония
2. клиникалық өлiм
3. биологиялық өлiм
4. агональды алды кезең
5. есiнен айырылу кезiнде
4. Сырқаттын клиникалық белгiлерiнiң жоғалуы немесе оның уақытша әлсiреуiн қалай атайды:
1.ремиссия
2.өршу
3.рецидив
4.асқыну
5.сауығу
5. Биологиялық өлiмнiң абсолюттiк белгiсi болып табылады:
1. жүрек қызметiнiң болмауы
2. мидың биоэлектрлiк белсендiлiгiнiң болмауы
3. мәйiттiк кеуiп кету (окоченение), мәйiттiк таңбалар
4. тыныс алудың,жүрек соққысының болмауы
5. рефлекторлы қызметінің бұзылуы
1. Ятрогендi ауру:
1. науқастың тәртiбiнiң бұзылуынан шақырылатын ауру
2. дәрiгерлердiң төмен дәрежесімен және медициналық персоналдың дұрыс
емес тәртiбiмен шақырылған ауру
3. науқастар арасындағы қатынастың бұзылуынан шақырылған ауру
4. жанұя мүшелерiнiң терiс әсерiнен шақырылған ауру
5. дұрыс емес емдеумен байланысты ауру
2. Барометрлiк қысымның төмендеуi немен қатар жүредi:
1. альвеолярлы ауадағы оттегiнiң парциалды қысымның төмендеуiмен, тыныс алатын ауадағы О2-нiң парциалды қысымның төмендеуiмен
2. альвеолярлы ауадағы оттегiнiң парциалды қысымның жоғарылауымен
3. альвеолярлы ауадағы О2-нiң қалыпты парциалды қысымымен
4. тыныс алатын ауадғы О2-нiң парциалды қысымнын жоғарылауымен
5. кессонды аурудың дамуымен
3. Аурудың физикалық факторларына жатады:
1. қышқылдың әсерi
2. иондаушы сәулелер, электр тоғы
3. соққы
4. вирус
5. иіс газымен улану
4. Аурудың õимиялық себептерi:
1. рентген сәулелер
2. қышқылдар мен сiлтiлер,улардың және токсиндердің әсері
3. электр тоғы
4. жылдамдық
5. адекватты дозадағы дәрілік заттар
5. Организмге жоғары температура әсерiнiң нәтижелерi:
1. гипотермия
2. кинетоз
3. тіннің ишемиясы мен гипоксиясы
4. суық тию
5. шамадан тыс қызу, жылулық соққы
6. Таулық ауру пайда болады:
1. жоғарғы барометрлiк қысымның әсерiнен
2. төменгi барометрлiк қысымның әсерiнен
3. жоғарғы барометрлiк қысым аймағынан шығу кезінде
4. төменгi барометрлiк қысым аймағынан қалыптыға көшуден
5. қалыпты барометрлiк қысымдағы төменгі оттектік құрамымен
1. Аурудың физикалық факторларына жатады:
1. қышқылдың әсерi
2. иондаушы сәулелер, электр тоғы
3. соққы
4. вирус
5. иіс газымен улану
2. Аурудың химиялық себептерi:
1. рентген сәулелер
2. қышқылдар мен сiлтiлер,улардың және токсиндердің әсері
3. электр тоғы
4. жылдамдық
5. адекватты дозадағы дәрілік заттар
3. Организмге жоғары температура әсерiнiң нәтижелерi:
1. гипотермия
2. кинетоз
3. тіннің ишемиясы мен гипоксиясы
4. суық тию
5. шамадан тыс қызу, жылулық соққы
4. Таулық ауру пайда болады:
1. жоғарғы барометрлiк қысымның әсерiнен
2. төменгi барометрлiк қысымның әсерiнен
3. жоғарғы барометрлiк қысым аймағынан шығу кезінде
4. төменгi барометрлiк қысым аймағынан қалыптыға көшуден
5. қалыпты барометрлiк қысымдағы төменгі оттектік құрамымен
5. Барометрлiк қысымның төмендеуi немен қатар жүредi:
1. альвеолярлы ауадағы оттегiнiң парциалды қысымның төмендеуiмен, тыныс алатын ауадағы О2-нiң парциалды қысымның төмендеуiмен
2. альвеолярлы ауадағы оттегiнiң парциалды қысымның жоғарылауымен
3. альвеолярлы ауадағы О2-нiң қалыпты парциалды қысымымен
4. тыныс алатын ауадғы О2-нiң парциалды қысымнын жоғарылауымен
5. кессонды аурудың дамуымен
6. Кинетоз себебi болып табылады:
1. қозғалыстың бұрышты жылдамдығының жоғарылауы:
2. барометрлiк қысымның жоғарылауы
3. барометрлік қысымның төмендеуі
4. ағзаның қызуы кезінде
5. кессонда болу
7. Үсуге ықпал етедi:
1. семiру
2. алкогольдiк масаю, зат алмасудың төмендеуі
3. гипертиреоз
4. зат алмасудын жоғарылауы
5. тиреотоксикоз
8. Экзогендi улану болады:
1. тыныс алу жолы арқылы токсикалық заттар түскенде
2. iшек өтiмсiздiгi кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
3. бүйрек зақымдануы кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
4. гипоксия кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
5. емдеу ретте дәрiлiк заттарды енгiзген кезде
9. Эндогендi улану дамиды:
1. токсикалық заттардың терi арқылы түсуiнен
2. токсикалық заттардың парентеральды түсуiнен
3. токсикалық заттардың асқазан iшек жолы арқылы түсуiнен
4. iшек өтiмсiздігi кезiнде бауыр,бүйрек ауруларында токсикалық заттар түзiлуiннен
5. жарақатты шок кезiнде
10. Кинетоз – бұл:
1. таулық ауру
2.биiктiк ауру
3. қозғалыс ауру
4.кессон ауру
5. сүнгiр ауру
1. Тұқым қуалайтын аруларға жатады:
1. аллергия, қантты диабет, жара аурулары
2. альбинизм
3. жарақатты ауру
4. фенилкетанурия
5. Клайнфельтер синдромы
2. Патологиялық мутация дамуына сыртқы ортаның арнайы әсерi қажеттiлiгiне негiзделген тұқым қуалайтын ауру:
1. гипертониялық ауру
2. гемолитикалық анемия iзi сияқты эритроциттердегi глюко-6-фосфат
дегидрогеназа жетiспеушiлiгi, гемоглобиннiң тұқым қуалауы
3. гемофилия,патологиялық
4. тромботикалық синдром
5. геморрагиялық синдром
3. Мутагендi факторларға жатады:
1. иондаушы радиация, пестицидтер
2. механикалық әсер
3. жоғары температура
4. инфрақызыл сәуленену
5. төменгі барометірлік қысым
4. Доминантты гендер дегенiмiз - бұл:
1. ауруды анықтайтын ген, аллель кезiнде пайда болмайды
2. әлсiз байқалады
3. Х-хромосомамен байланысқан ген
4. ген, қасиетi кейiнгi ұрпақта көрiнiс бередi
5. ген, қасиетi келесi ұрпаққа көрiнiс бермейдi
5. Қазiргi уақытта тұқым қуалайтын аурулардың даму механизмiн
бiршама дұрыс көрсететiн гипотезаны көрсет:
1. бір ген – бір фермент
2. бір ген – бір белгi
3. ген-фермент-белгi4. ген-фермент-биохимиялық реакция-белгi5. фермент-биохимиялық реакция-белгi6. Тұқым қуалаушы аурулары тән белгiлердi көрсет:
1. үздiксiз ағынды, ереже бойынша прогрессияланады
2. даму динамикасында қорғаныш-бейiмделу көрiнiс байқалады
3. сауығумен аяқталады
4. әрқашан организм өлiмiне әкеледi
5. типтік патологиялық процесстер қатарына жатады
7. Хромосомалық құрылымның өзгерiсiне жатады:
1. делеция, трансверсия
2. моносомия
3. трисомия
4. полиплоидия
5. гаплоидия
8. Тұқым қуалайтын ауру – бұл:
1. ата-анадан баласына берiлетiн және генетикалық аппараттың зақымдануына байланысты ауру
2. адам туғанда сол аурумен туады және ол генетикалық аппарат зақымдануына байланысты емес
3. анасының ауруына байланысты балада құрсақтық кезеңде дамитын ауру
4. туа бiткен аурулар
5. фенокопия
9. Мультифакторлы ауру-бул:
1. патологиялық ген этиологиясы болып табылатын ауру
2. геннiң патологиялық мутациясына байланысты ауру, алайда оның көрiнiс беруiне сыртқы ортаның арнайы әсерi қажет
3. аурудың негiзгi этиологиялық факторы болып сыртқы ортаның қолайсыз жағдайлары табылады, ал ол ауру туындауы организмнiң жеке генетикалық орналасуына байланысты болатын ауру
4. меншiктi тұқым қуалайтын ауру
5. ауру дамуына тұқымқуалаушылық ешқандай роль атқармайды
10. Аномальды белгiлердiң немесе тұқым қуалайтын аурулардың бiр жанұяда жиi кездесуiн түсiндiретiн әдiс қалай аталады:
1. кариологиялық
2. популяция-статистикалық
3. иммунологиялық
4. генеалогиялық
5. жыныс-хроматинiн зерттеу
1. Берiлген қай анықтама ағзаның реактивтiлiгiн көрсетедi:
1. реактивтiлiк - ол ағзаның өз жағдайын сыртқы ортаның факторларының әсерi арқылы өзгерту қабiлеттiгi
2. реактивтiлiк – ағзаның iшкi ортаның әсерiн қабылдау қабiлеттiгi
3. реактивтiлiк - ағзаның iшкi және сыртқы факторына жауап беруi
4. реактивтiлiк – ағзаның қорғаныс - бейiмделу реакциялары
5. реактивтiлiк-ағзаның айналадағы ортаның әсерiне бүтiндей жауап беруi
2. Ағзада қоздырғыш болғаныменен тұмаумен кейбiр адамдар ауыр, келесiлерi жеңiл, 3-сi мүлдем ауырмайды. Бұл мысал:
1. түрлiк реактивтiлiктiң
2. топтық реактивтiлiктiң
3. жекеше реактивтiлiктiң
4. жастық реактивтiлiктiң
5. арнайы емес реактивтiлiктiң
3. Жұқпалы ауруларға қарт адамдар өте сезiмтал болады. Бұл мысал:
1. түрлiк реактивтiлiк
2. топтық реактивтiлiк
3. жекеше реактивтiлiк
4. биологиялық реактивтiлiк
5. жастық реактивтiлiк
4. Бiрiншiлiк реактивтiлiк - бұл:
1. жекеше реактивтiлiк
2. топтық реактивтiлiк
3. жастық реактивтiлiк
4. биологиялық реактивтiлiк
5. түрлiк реактивтiлiк
5. Қарт жаста инфекция қабылдағыштығының жоғарылауы:
1.барьерлi жүйенiң функциясының әлсiзденуi, иммунологиялық реактивтiлiктiң төмендеуi
2. нерв жүйе функциясының төмендеуі
3. клеткалардың фагоцитарлы белсендiлiгiнiң күшеюi
4. антиденелердiң түзiлуiнде қабiлеттiлiктiң жоғарылауы
5. эндокринді жүйе функциясының төмендеуі
6. Жоғары реактивтiлiк байқалады:
1. жаңа туу кезеңi
2. ерте балалық жаста
3. қарт жаста
4. жастық кезеңде, есейген шақта
5. жастың маңызы жоқ
7. Үлкендерге қарағанда жаңа туғандар гипоксияны жеңiл өткiзедi, оның мысалы:
1. түрлiк реактивтiлiк
2. жыныстық реактивтiлiк
3. жастық реактивтiлiк
4. жекеше реактивтiлiк
5. иммунологиялық реактивтiлiк
8. Жаңа туған нәрестенiң реактивтiлiгi келесi ерекшелiктермен
сипатталады:
1. 6-12 айлық балаларға қарағанда балаларда кездесетiн инфекцияларға өте сезiмтал болады
2. 6-12 айлық балаларға қарағанда балаларда кездесетiн инфекцияларға сезiмталдығы аз болады
3. 6-12 айлық балалармен балаларда кездесетiн инфекцияларға сезiмталдығы бiрдей болады
4. 1-2 жастағы балаларға қарағанда сезiмталдығы жоғары
5. шамадан тыс суу мен қызуға төзімділік
9. Жаңа туған балалар гипоксияға төзімді келеді оның мысалы:
1. түрлiк реактивтiлiк
2. топтың реактивтiлiк
3. жекеше реактивтiлiк
4. иммунологиялық реактивтiлiк
5. жастық реактивтiлiк
1. Ангиоспазмдi тудыратын гуморальды факторды атаңыз:
1. гистамин
2. серотонин
3. адреналин
4. брадикинин
5. калидин
2. Қан айналымының қандай жергiлiктi бұзылыстарында тiннiң тұрақты температурасының көтерiлуi болады:
1. ишемия
2 .веналық гиперемия
3. артериалды гиперемия
4. стаз
5. инфаркт
3. Қан айналымның қандай жергiлiктi бұзылыстарында қан ағысының көлемдiк жылдамдығы жоғарылайды:
1. артериалды гиперемия
2. веналық гиперемия
3. ишемия
4. тромбоз
5. эмболия
4. Ангиоспазм дегенiмiз:
1. қан ағысының жылдамдауы
2. веналардың кеңеюi
3. артерияның кеңеюi
4. патологиялық сипаттағы артерияның ұзақ уақыт констрикциясы
5. ағзаның қанға толуының жоғарылауы
5. Тромб түзiлу тудырады:
1. қан тұтқырлығының төмендеуi
2. қан ағысы жоғарылауы
3. тромбоциттердiң азаюы
4. қан ағысы баяулауы,тамыр интимасының зақымдалуы
5. қан тұтқырлығының төмендеуі
6. Ишемияның асқынуы болып табылады:
1. артериалды гиперемия
2. ағзалардағы веналық тоқырау
3. қан айналысының қалпына келуi
4. инфаркт
5. эмболия
7. Тiндер iсiнуi көбiнесе мынада байқалады:
1. веналық тоқырауда
2. артериалды гиперемияда
3. ишемияда
4. жеткiлiктi дамыған коллатеральдi қан айналымда
5. қан кетуде
8. Ағза мен тiндер ишемиясы немен қауiптi:
1. қоректену бұзылуымен, О2 мен қамтамасыз етiлудiң төмендеуiмен
2. тотығу процестердiң күшеюiмен
3. тамырлардың қанға толуы артуымен
4. тамырiшiлiк жоғарғы қысым
5. қан кетуiмен
9. Инфаркт қай ауру асқынуы болып табылады:
1. артериалды гиперемия
2. веналық тоқырау
3. вена тромбозы
4. коллатеральды қан айналым
5. артерии,ишемия эмболиясы
1. Қабыну бұл:
1. патологиялық реакция
2. патологиялық жағдай
3. типтік патологиялық үрдіс
4. ауру
5. нозологиялық бірлік
2. Қабынуды шақыратын эндогендi себептердi атаңыз:
1. тромбтар, тұздардың жиналуы, бала терiсiнiң физиологиялық экстраттарға жоғары сезiмталдығы
2. созылмалы қан жоғалту
3. қан айналуының жетiспеушiлiгi
4. дене температурасының жоғарылауы
5. эритроциттер тұну жылдамдығының жоғарылауы
3. Қабынудағы тамыр өткiзгiштiгiнiң жоғарылау себебi:
1. веноздық толыққандылық кезiндегi тамырлардың созылуы
2. қабыну салдарынан артериялық гиперемияның дамуы
3. лизосома зақымдануынан түзiлген ферменттер,ошақта қабыну
медиаторларының түзiлуi
4. венозды тамырлар тонусының жоғарылауы
5. артерия тонусының жоғарылауы
4. Лейкоциттер эмиграциясына жатқызады:
1. лейкоциттердiң қабырғалық тұруы, лейкоциттердiң тамыр қабырғасынан шығуы
2. эритроциттердің шығуы
3. фагоцитоз
4. бөгделік бөлшектің жұтылуы
5. бактериялардың қорытылуы
5. Қабыну кезiнде қанның жанасу жүйесiн босататын фактор:
1. С-реактивтi белок
2. Хагеман факторы
3. жоғары молекулалы кининоген
4. фибриноген
5. С5- комплемент факторы
6. Қабыну ошағында пролиферацияны қамтамасыз етедi:
1. мононуклеарлы фагоциттер, гистиоциттер
2. нейтрофилдер
3. лимфоциттер
4. базофилдер
5. эозинофилдер
7. Қабынуда фагоцитоздың қорғаныс ролi негiзiнде жатыр:
1. нысананы оттегi қатысуымен және қатысуынсыз қорыту
2. макрофагтар, фагоциттер өлiмi
3. антигендi детерминант босатылуы нәтижесiнде клеткалық және гуморалдық иммунитет байланысы қамтамасыз етiледi
4. қабыну процесiнiң орналасуы
5. экссудаттың пайда болуы
8. Қабыну кезiнде кинин жүйесiнiң негiзгi әсерi:
1. капиллярлар мен посткапиллярлық венулалардын кеңуi2. артериальді спазммы
3. хемотаксистiң басылуы
4. тромбоксан өнiмдерiнiң әлсiреуi
5. пролиферацияның белсендiлiгi
9. Қабыну ошағында микротамырлар өткiзгiштiгiнiң жоғарылауына байланысты:
1. флогогендердiң жергiлiктi өсуiне
2. қабыну ошағында зат алмасудың жоғарылауына
3. гистамин, серотонин, брадикинин әсерiне, лимфокиндер әсеріне
4. қан қоюлануымен
5. лимфаның көп түзілуі
10. Жедел қабыну ошағына келесi физико-химиялық өзгерiстер тән:
1. гиперонкия, гиперосмия,ацидоз
2. гиперосмия, гипоонкия
3. гипоосмия, алкалоз
4. ацидоз, гипонкия
5. клетка ішінде калий концентрациясының жоғарылауы
11. Қабынудың жедел фазасының жауабын сипаттайтын симптомға жатады:
1. қызба, ЭТЖ жоғарлауы, нейтрофильды лейкоцитоз
2. селкiлдеу
3. iсiну
4. тәбеттiң төмендеуі
5. ұйқышылдық
12. Минералокортикоидтердiң қабынуға қарсы әсерi мына механизмдермен байланысты:
1. клетка мембранасының тұрақтануымен
2. тамыр өткiзгiштiгiнiң жоғарылауымен, ісінудің дамуымен
3. митохондрий мөлшерінің көбеюі
4. лизосома мембранасының тұрақтануымен
5. рибосома тұрақтануымен
13. Глюкокортикоидтердiң қабынуға қарсы әсерi немен байланысты:
1. тамыр өткiзгiштiгiнiң жоғарылауымен
2. iсiнудiң дамуымен
3. тамырлардың базальды мембранасының тұрақтануымен, лизосома
мембранасының тұрақтануымен
4. клеткалардын көбеюiмен
5. глюконеогенездің белсенуімен
Патофизиологияның негізгі әдістерін атаңыз:
биохимилық
серологиялық
салыстырмалы-эволюциялық
физикалық- химилық
экспериментальды-физиологиялық
Патофизиологиялық эксперименттің екінші фазасын атаңыз:
интакті жануардың физиологиялық параметрлірін оқып үйрену
зертелетін жануардың морфофукционалды көрсеткіштерінің нәтижесін оқып үйрену
патологиялық процесті модельдеу
патологиялық процестің механизмі туралы жұмысшы гипотезасын құру
адам аурулары диагностикасы
Патофизиологиялық эксперименттің үшінші фазасының негізгі қызметі:
зерттелетін процесстің патогенезі туралы теориясын құру және жұмысшы гипотезасын тексеру
симптогенетикалық терапияның принциптерін өңдеу
“ауру” терминіне сай келетін көрсеткіштерді оқып үйрену
себеп- салдар, қарым- қатынасын бүкіл тізбек элементі бойынша туғызу.
ауру диагнозын негіздеу
Патологиялық физиологияны өз алдына ғылым ретінде негізін қалаған кім:
Мечников И.И.
Сеченов И.М.
Пашутин З.В.
Павлов И.П.
Сиротинин Н.Н.
5. Тек аса қажет жағдайда адамға жүргізілетін эксперимент қалай аталады:
1. қосылу
2. парабиоз
3. салыстырмалы патология
4. “экспериментум круцис”
5. алып қою
Өмір бостандығын шектейтін тіннің құрылымының тұрақты дефектісі қалай аталады:
сырқат
патологиялық процесс
патологиялық реакция
патологиялық жағдай
нозология
Организмнің өліп бара жатқан жағдайының кезеңдерін белгілеңіз:
латентті кезең
продромальды кезең
агональды алды кезең, агония
клиникалық белгілердің айқын көріну кезеңі
мәйіттік баңбалардың пайда болуы.
Сырқаттың қандай ағымын жедел деп есептейді:
1-2 апта ұзақтығында
1-2 ай ұзақтығында
5-6 ай ұзақтығында
3-5 жыл ұзақтығында
5 жылдан көп уақытта
Сырқаттың соңын атаңыз:
ремиссия
рецидив
асқыну
толығымен сауығу, биологиялық өлім
клиникалық өлім
5. Агональды кезеңнен клиникалық өлімге ауысқан кезде қандай белгілерді анықтайды:
1. есінен айырылу
2. рефлекторлы қызметтін төмендеуі
3. тыныс алудың тоқтауы, қан қысымының жоғалуы
4. тыныс алудың бұзылуы
5. пульстің сиретілуі
Клиникалық өлім кезеңін қандай жағдайлар қысқартады:
ұзақ агональды кезең
қысқа агональды кезең
организмнің қызуы
нерв клеткаларының өлуі
организмнің мұздауы
7. Реанимация шараларын қай кезде қолданады:
1. агония
2. клиникалық өлім
3. биологиялық өлім
4. агональды кезең
5. есінен айырылу кезінде
8. Сырқаттың клиникалық белгілерінің жоғалуы немесе оның уақытша әлсіреуін қалай атайды:
1. ремиссия
2. өршу
3. рецидив
4. асқыну
5. сауығу
Рецидив дегеніміз не:
сырқат белгісінің әлсіреуі немесе уақытша жоғалуы
клиникалық көріністің толық жоғалуы кезеңінен кейінгі сырқаттың жаңа циклі, сырқаттың клиникалық көрінісінің уақытша әлсіреуінен кейінгі оның күшеюі
негізгі сырқат кезінде заңды түрде дамитын бұзылыстармен байланысты патологиялық процесс немесе сырқат
сырқаттың дамуының бірінші кезеңінде айқын көрінбеген кейбір симптомтардың байқалуы
қоса дамитын аурудың белгілері.
Тітіркендіргіш әсеріне адекватты емес жауап қалай аталады:
сырқат
патологиялық процесс
патологиялық реакция
патологиялық жағдай
нозология
1. Этиология бұл:
1. ауру себептерi туралы ғылым
2. ауруды шақыратын шарттар жиынтығы туралы ғылым
3. ауру пайда болуынын себептерi мен шарттары туралы ғылым
4. ауру дамуынын механизмi туралы ғылым
5. ауру дамуының жалпы заңдылықтары туралы ғылым
2. Аурудың себебi деген не:
1. аурудың ұзақтығына және ауырлығына әсер етушi фактор
2. аурудың пайда болуына әсер етушi фактор
3. аурудың пайда болу жиiлiгiне әсер етушi фактор
4. аурудың пайда болуы үшiн қажет фактор
5. аурудың пайда болуына әсер етпейтiн фактор
3. Этиологияда «жағдай« деген түсiнiк не:
1. аурудың пайда болуына жағдай тудыратын фактор, аурудың пайда болуына кедергi
болатын фактор
2. аурудың сапалық ерекшелiктерiн анықтайтын фактор
3. аурудың пайда болуына әсер етпейтiн фактор
4. аурудың пайда болуына әсер ететiн фактор
5. ауру шақыратын фактор
4. Этиологиялық фактор деген не:
1. аурудың сапалық ерекшелiгiн анықтайтын фактор
2. әсерiнен ауру пайда болған фактор,берiлген ауру оның әсерiнсiз дамитын фактор
3. аурудың дамуына әсер етпеушi фактор
4. аурудың дамуына белгiлi шартпен әсер ететiн фактор
5. науқастың жағдайын ауырлататың фактор
5. Патогенез – бұл:
1. аурудың пайда болуының себептерi мен шарттары туралы ғылым
2. ауру туралы ғылым
3. аурудың даму механизмiн оқытатын патофизиология бөлiмi
4. реактивтiлiк туралы ғылым
5. тұқымқуалаушылық туралы ғылым
6. Ятрогендi ауру:
1. науқастың тәртiбiнiң бұзылуынан шақырылатын ауру
2. дәрiгерлердiң төмен дәрежесімен және медициналық персоналдың дұрыс емес тәртiбiмен шақырылған ауру
3. науқастар арасындағы қатынастың бұзылуынан шақырылған ауру
4. жанұя мүшелерiнiң терiс әсерiнен шақырылған ауру
5. дұрыс емес емдеумен байланысты ауру
7. Экзогендi улану болады:
1. тыныс алу жолы арқылы токсикалық заттар түскенде
2. iшек өтiмсiздiгi кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
3. бүйрек зақымдануы кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
4. гипоксия кезiнде токсикалық заттар түзiлуде
5. емдеу ретте дәрiлiк заттарды енгiзген кезде
8. Эндогендi улану дамиды:
1. токсикалық заттардың терi арқылы түсуiнен
2. токсикалық заттардың парентеральды түсуiнен
3. токсикалық заттардың асқазан iшек жолы арқылы түсуiнен
4. iшек өтiмсiздігi кезiнде бауыр,бүйрек ауруларында токсикалық заттар түзiлуiннен
5. жарақатты шок кезiнде
9. Кинетоз – бұл:
1. таулық ауру
2.биiктiк ауру
3. қозғалыс ауру
4.кессон ауру
5. сүнгiр ауру
10. Аурудың физикалық факторларына жатады:
1. қышқылдың әсерi2. иондаушы сәулелер,электр тоғы
3. соққы
4. вирус
5. иіс газымен улану
1. Патогенез - бұл:
1. аурудың пайда болуының себептерi мен шарттары туралы ғылым
2. ауру туралы ғылым
3. аурудың даму механизмiн оқытатын патофизиология бөлiмi
4. реактивтiлiк туралы ғылым
5. тұқымқуалаушылық туралы ғылым
2. Патогенез мына сұраққа жауап бередi:
1. ауру неге пайда болады
2. ауру қалай, қандай жолмен және ауру дамуының механизмі қандай
3. аурудың себебi не болып табылады
4.аурудың пайда болу шарты не болып табылады
5. аурудың себебі мен дамуы
3. Клеткалардың радиационды зақымдануына ықпал ететiн факторлар:
1. қандағы оттегi мөлшерiнiң жоғарылауы, Е витаминiнiң жетiспеуi, жоғары митотикалық белсендiк
2. қандағы оттегi мөлшерiнiң азаюы, гиповитаминоз
3. төмен митотикалық белсендiк, төмендеген иммунологиялық реактивтілік
4. май, көмірсу, ақуыз алмасу бұзылыстары
5. эндокринді және қан айналым бұзылыстары
4. Берiлген қай анықтама ағзаның реактивтiлiгiн көрсетедi:
1. реактивтiлiк - ол ағзаның өз жағдайын сыртқы ортаның факторларының әсерi арқылы өзгерту қабiлеттiгi
2. реактивтiлiк – ағзаның iшкi ортаның әсерiн қабылдау қабiлеттiгi
3. реактивтiлiк - ағзаның iшкi және сыртқы факторына жауап беруi
4. реактивтiлiк – ағзаның қорғаныс - бейiмделу реакциялары
5. реактивтiлiк-ағзаның айналадағы ортаның әсерiне бүтiндей жауап беруi
5. Жоғары нерв қызметiнiң шеткi типтерiнде невроз жиi кездеседi (Павлов бойынша),
оның мысалы:
1. түрлiк реактивтiлiк
2. топтық реактивтiлiк
3. жекеше реактивтiлiк
4. биологиялық реактивтiлiк
5. жастық реактивтiлiк
6. Ағзаның реактивтiлiгiнiң клеткалық деңгейiн көрсетiңiз:
1. жалпы бейiмделу синдромы
2. гипоксия кезiндегi демiкпе
3. қабыну кезiндегi лизосомдардың зақымдалуы
4. дистрофия кезiнде клетканың вакуолизациясы
5. гипоксия кезінде эритроциттердің ұлғаюы
7. Ағзаның реактивтiлiгiнiң мүшелiк деңгейiн көрсетiңiз:
1. некробноз және паранекроз
2. гипертермия кезiндегi тахикардия, алкоголизм кезiндегi бауырдың циррозы,жүрек клапандарының ақаулықтары кезiндегi миокардтың тоногендiк дилятациясы
3. клеткалардың зақымдану кезiндегi протеаз лизосомның белсендiлiгi
4. қабыну кезіндегі фагоцитоз
5. метохондрилердің ісінуі
8. Ағзаның реактивтiлiгiнiң жүйелiк деңгейiн көрсетiңiз:
1. синтетаза ингибициясы лизосомдағы гидролаздың белсендiлiгiне әкеледi
2. постгеморрагиялық анемия кезiндегi ретикулоцитоз, естен танудың эректильдi кезеңiндегi қан қысымының жоғарылауы
3. эритроциттердiң гемолиз кезiндегi калий иондарының шығуы
4. жалпы бейімделу синдромы
5. наркомандардағы “алып-алу” синдромы
9. Ағзаның реактивтiлiгiнiң ағзалы деңгейiн көрсетiңiз:
1. жалпы бейiмделу синдромы, анафилактикалық естен тану кезiндегi тiршiлiктiң өзгеруi, наркомандардың “алып-алу” синдромының дамуы
2. паранекроз кезiндегi клеткалардың сорбциондық мiндеттерiнiң өзгеруi
3. клеткадағы қышқылды-сiлтiлiк тепе-теңдiгiнiң бұзылуы кезiндегi белоктардың денатурациясы
4. бактерия фагоцитозы
5. антигенге антидененің пайда болуы
10. Егеуқуйрыққа, теңiз шошқасына және қояндарға қарағанда бақалар гипоксияны жеңiл өткiзедi. Оның мысалы:
1. топтық реактивтiлiк
2. түрлiк реактивтiлiк, биологиялық реактивтiлiк
3. жекеше реактивтiлiк
4. жастық реактивтiлiк
5. физиологиялық
1. Клеткалардың зақымдануы келесi факторлардың әсерiнен туады:
1. сөздiк тiтiркендiргiш
2. механикалық,физикалық, химиялық тiтiркендiргiш
3. көмiрсулардың жетiспеуi
4. көмiрсулардың мөлшерден тыс
5. қанда лейкоциттердің жоғарлауы
2. Клеткалардың зақымдануы келесi факторлардың әсерiнен тууы мүмкiн:
1. сұйықтардың осмотикалық қысымның жоғарлауы және клетка аралық, клеткада судың азаюы
2. белоктық заттардың азаюы
3. липидтiң азаюы
4. инертті газдар жетiспеуi
5. интерферон әсері кезінде
3. Клетканың арнайы зақымдануының негiзгi көріністерін көрсет:
1. белоктық қайтымды денатурациясы
2. цитохромоксидазаның блокадасы цианисті калимен, ацетилхолиның бұзылуы холинэстераза әсерінен
3. клетка мембранасы өткiзгiштiгiнiң бұзылуы
4. мембранды насостың функциясының зақымдануы
5. калий иондарының клеткадан шығуы
4. Клетканың генетикалық аппаратының арнайы зақымдануын келесi факторлар тудырады:
1. клеткада Nа+ ионының жиналуы
2. иондаушы сәулелену, пуриндi негiздердiң клеткада жиналуы, кейбiр антибиотиктердiң әсерi
3. цитохромоксидазаның белсендiлiгi
4. жасушадағы осмостық қысымның жоғарылауы
5. жасушадағы осмостық қысымның төмендеуі
5. Клетка зақымдануының арнайы емес көрiнiстерiне келесiлер жатады:
1. белоктын жоғары температура әсерінен коагуляциялануы
2. белокты-липоидты құрылымның төменгі температурадағы коагуляциясы
3. паранекроздың дамуы,тiндердiң сорбциялық қасиетiнiң кушеюi
4. генетикалық аппарат қызметiнiң бұзылуы
5. механикалық факторлар әсерінен мембрана бүтіндігінің бұзылуы
6. Зақымданған клетканың қорғаудың арнайы емес механизмiне жатады:
1. көмiрсулардың тотығуының гликолизге ауысуы, интерферон өндiрiлуi, клетка органеллаларынын гипертрофиясы
2. ацидоздын дамуы
3. органеллалар гипоплазиясы
4. тотығу фосфорланудың төмендеуі
5. тіннің сорбциялық қасиетінің жоғарылауы
7. Клетка зақымдануының көрсеткiштерi:
1. клетка рН-ң жоғарылауы
2. клеткаiшiлiк натрий иондары концентрациясының жоғарылауы
3. клетка рН-ң төмендеуi (ацидоз), мембранды потенциалдың төмендеуi
4. клеткаiшiлiк кальций иондары концентрациясының жоғарылауы
5. клеткаiшiлiк калий иондары концентрациясының жоғарылауы
8. Стрестiк реакциялар бұл:
1. спецификалық реакцияның жалпы көрiнiсi
2. организмнің жауап реакциясының тууы, әртүрлi табиғатты тiтiргендiргiш әсерiне жауап
3. қорғаныш механизмдерінің тежелуі
4. қорғаныш механизмдерінің әлсiреуi
5. жарақатқа бірлескен спецификалық реакциялық жауап
9. Стрестiң реакция кезiнде болады:
1. қан айналым мен тыныс алудың, тежелуі
2.энергетикалық рессурстардың мобилизациясы, ммунологиялық процестерiн стимуляциясы, бүйрек үстi гормондарының лақтырысы
3. iшек перистальтикасының өтуi
4. парасимпатикалық нерв жүйесінің белсенуі, метаболизмнің төмендеуі
5. қалқанша безі гиперфункциясы және бүйрек үсті безі қыртысының гипофункциясы
10. Травматикалық шоктың эректильдi кезеңiне тән:
1. брадикардияның дамуы
2. ОНЖ-н қозуы,тамырлардың ОПС жоғарылауы
3. көп ағзаларда қанның шунтты лақтырысы, қан келуiнiң бұзылуы,гипоксияны дамуы, қанайналудың декомпенсациясы
4. сирек беткей тыныс алу
5. периодтық түрдегі тыныс алу
1. Артериальды гиперемияны не шақыруы мүмкiн:
1. артериолалардың бiтелуi
2. жоғарылаған атмосфералық қысымның әсерi
3. тамырларға адреналин, вазопрессин сияқты биологиялық белсендi заттардың әсерi
4. тамырға гистамин, брадикинин сияқты биологиялық белсендi заттардың әсерi, тамыр
кеңейтушi нервтiң қозуы
5. веналардың бітелуі
2. Артериалды гиперемия механизмiн атаңыз:
1. тамыр тарылтушы нервтер немесе орталықтар қозуы
2. тамыр тарылтушы нервтер немесе орталықтар тонусының төмендеуi, тамыр кеңейтушi нервтер қозуы
3. артериялар бұлшық ет тонусының жоғарылауы
4. артериялар бұлшық ет тонусының төмендеуi5. тамыр кеңейтуші нервтердің тонусының төмендеуі
3. Веналық гиперемияның себептерiн атаңыз:
1. артерия басылып қалуы
2. вена басылып қалуы, вена бiтелуi
3. артерия спазмы
4. артерия бiтелуi
5. коллатеральдардың ашылуы
4. Артериялық гиперемияға тән:
1. венозды температураның кеңеюі, бөлік температурасының жоғарылауы
2. қан ағымының сызықты және көлемді жылдамдығының баяулауы стазды
3. капилярлардың созылуы, тамыр өткізгіштігінің жоғарлауы
4. тіннің және ағзаның қанмен толуының күшеюі, температураның төмендеуі
5. артериалардың кеңеюі, қан ағысының сызықты және көлемді жылдамдығының күшеюі,
плазматикалық капилярдың ашылуы, температураның көтерілуі
5. Веналық гиперемияның мүмкiн деген асқынуын атаңыз:
1. қан кету
2. ишемия
3. тiннiң арнаулы элементерiнiң атрофиясы, дәнекер тіннің өсуі
4. зат алмасудың күшеюі
5. қанда оксигемоглобин мөлшерінің көбеюі
6. Қандай тамырлар зақымдалғанда ауалық эмболия болады:
сан артериясы
ұйқы артериясы
3. жоғары қуыс венасы, мойындырық венасы
4. сан венасы
5. аорта доғасы
7. Газды эмболия қашан пайда болуы мүмкiн:
1. сүңгуiрлердiң тереңде жұмыс iстеуiнде
2. сүңгуірлердің тез көтеріуінен атмосферлiк қысымның кенеттен төмендеуi
3. кессонда жұмыс iстегенде
4. атмосферлiк қысымның кенеттен көтерiлуi
5. биіктікте
8. Веналық гиперемияның мүмкiн деген салдарын атаңыз:
1. қан кету
2. ишемия
3. тiннiң арнаулы элементтерiнiң атрофиясы, дәнекер тiннiң өсуi
4. зат алмасудың жоғарылауы
5. оксигемоглобиннің қанда жоғарылауы
9. Стаздың мүмкiн деген нәтижесi қандай:
1. тiннiң қызметiнiң жоғарылауы
2. қан келуiнiң күшеюi
3. веналық ағымның күшеюi
4. некроз,инфаркт
5. эмболия
10. “Слайдж-синдром” деген не:
1. ұсақ тамырдың қабырғасында тромбоцитолейкоцитарлы агрегат түзiлуi
2. сұйық бөлiгiн жоғалтуға байланысты қанның қоюлануы
3. қан белоктарының коагуляциясы
4. тамыр өзегiнде қанның формалық элементтерiнiң агглютинациясы
5. қан тұтқырлығының төмендеуi
1. Қабыну бұл:
1. патологиялық реакция
2. патологиялық жағдай
3. типтік патологиялық үрдіс
4. ауру
5. нозологиялық бірлік
2. Қабынуды шақыратын эндогендi себептердi атаңыз:
1. тромбтар, тұздардың жиналуы, бала терiсiнiң физиологиялық экстраттарға жоғары сезiмталдығы
2. созылмалы қан жоғалту
3. қан айналуының жетiспеушiлiгi
4. дене температурасының жоғарылауы
5. эритроциттер тұну жылдамдығының жоғарылауы
3. Қабынуды неге біртектес дерттік үрдіс деп атайды:
1. себептерiнiң әртүрлiгi
2. орналасу орнының әртүрлiгi
3. организмге биологиялық мәнi үшiн
4. оның дамуындағы себеп-салдар қатынасының қиындығы
5. негiзгi сипатының қай жерде орналасуына және немен шақырылғанына байланыссыз бiрдей өтуi
4. Бiрiншiлiк альтерация төменде көрсетiлгендердiң қайсысының тiнге әсер етуiнiң нәтижесi болып табылады:
1. физикалық, химиялық факторлардың, биологиялық факторлардың
2. клеткадан босаған лизосомды факторлардың
3. флогогенді факторлардың
4 .оттегiнiң белсендi метаболиттерiнiң
5. онкогенді факторлардың
5. Екiншiлiк альтерация төменде көрсетiлгендердiң қайсысының тiнге әсер етуiнiң нәтижесi болып табылады:
1. жоғарғы температураның
2. клеткадан босаған лизосомды ферменттердiң, тiнге сүт қышқылы мен үшкарбон қышқылдарының жиналуының
3. төмен температураның
4. тамырларда тромбтардың пайда болуының
5. иондаушы сәуленің
6. Қабыну кезiндегi бiрiншiлiк альтерация:
1. флогогендi фактордың әсер ету күшi мен ұзақтығына тәуелдi,оның пайда болуы үшiн флогогендi фактор әсерi қажет
2. оның дамуы үшiн флогогендердiң болуы шарт емес
3. тамырдағы тромбтардың пайда болуына жауап реакция
4. зиянды бастамамен шақырылған реакция, зақымдалу
5. қышқыл,сілті әсер еткенде пайда болады
7. Қабыну кезiнде экссудацияның тамырдан тыс факторларына жатады:
1. веналар тонусының жоғарылауы
2. қабыну ошағындағы гиперосмия, гиперонкия
3. лейкоциттердің жиекте тұруы
4. брадикининнiң түзiлуi
5. қанның қоюлануы
8. Қабыну кезiнде экссудацияның тамырлық факторларына жатады:
1. капиллярлардағы гидростатикалық қысымның жоғарылауы, қанның коллоидты-осмостық қысымының төмендеуi2. тiндiк қысымның жоғарылауы
3. тіндерде коллоидтық-осмостық қысымның жоғарылауы
4. қанның ұюының жоғарылануы
5. тіндік қысымның төмендеуі
9. Қабынудың классикалық жергiлiктi белгiлерiне жатады:
1. терi жабындарының бозаруы
2. сезiмталдықтың жоғалуы
3. ЭТЖ-ның жылдамдауы
4. ауырсыну, қызару, функция бұзылуы
5. дене температурасының жоғарылауы
10. Қабыну ошағындағы экссудацияның негiзгi себебiн көрсетiңiз:
1. микротамырлардағы гидростатикалық қысымның жоғарылауы, тiндердiң ыдырауының жоғарылауы мен ондағы осмотикалық белсендi заттардың жиналуы
2. тамыр iшiнде онкотикалық қысымның жоғарылауы
3. тiндерде онкотикалық қысымның төмендеуi
4. микротамырлардың өткiзгiштiгiнiң төмендеуi
5. тіндік қысымның жоғарылауы
1. Тақырып: 1- Коллоквиум. Рубеждық бақылау.
2. Рубеждық бақылаудың сұрақтары:
1. Патологиялық физиология негізгі ғылым және оқу пәні ретінде. Клиникалық
патофизиология туралы түсінік, оның міндеттері және болашақ мүмкіншіліктері.
2. Патофизиология пәні және міндеттері; оның жоғарғы медициналық білім беру
жүйесіндегі орны.
3. Патологиялық физиологияның объектісі және әдістері. Патофизиология және
клиникалық медицинаның дамуы үшін тәжірибенің маңызы.
4. Үлгілеу: оның түрлері, мүмкіншіліктері және адам және жануарларда
патофизиологиялық тәжірибе жасалуының шектеулері.
5. Тәжірибелік емдеу-ауруларды зерттеудің және емдеудің жаңа әдістерін дайындаудың
маңызды әдісі ретінде.
Патофизиология тарихынан қысқаша деректер, оның дамуының негізгі кезеңдері.
7. Жалпы нозологияның негізгі түсініктері. Денсаулық, ауру, денсаулық және ауру
аралығындағы ағзаның өтпелі жағдайлары тіршіліктің түрлері ретінде.
8. Дерттік үрдіс, дерттік серпіліс, дерттік жағдай туралы түсінік. Біртектес дерттік
үрдістер, олардың белгілері.
9. Ауру-зақымдану және қорғаныстық-бейімделулік серпілістердің диалектикалық бірлігі
ретінде дерттегі жүйелік ұстаным. Аурулар номенклатурасы мен жіктелуі. Ауру
нышандары. Ауру кезеңдері.
10. Ауру аяқталуы. Толық және жартылай сауығу. Ремиссиялар, рецидивтер, асқынулар.
Өлім ауру аяқталуының бір түрі ретінде, өлім түрлері.
11. Терминалдық жағдайлар. Өлу кезеңді үрдіс ретінде. Агония алды жағдай, агония, клиникалық өлім, биологиялық өлім. Реанимацияның патофизиологиялық негіздері.
12. Аурулардың пайда болуында себептер мен жағдайлардың маңызы; олардың өзара
диалектикалық байланыстары. Аурудың пайда болуында ішкі және сыртқы себептері
туралы түсінік.
Этиологиялық факторлардың жіктелуі. Патогендік факторлардың қасиеттері.
Мультифакториалдық аурулар туралы түсінік.
14. Механикалық факторлардың ауру тудыратын әрекетінің сипаттамасы (соққы, қысылу,
созылу, ұзақ мерзімде жаншылу синдромы); физикалық факторлар (төмен және
жоғары барометрлік қысымның, электр ағымының, иондайтын сәулеленудің әсері,
гипокинезияның, гипо- және гипертермияның және т.б.).
15. Химиялық факторлардың патогендік әсері.
16. Биологиялық факторлардың ауру тудырушы әсері.
17. Психогендік және патогендік факторлар, ятрогендік аурулар туралы түсінік. Адам
денсаулығын сақтауда және аурулардың пайда болуында әлеуметтік жайттардың
маңызы.
18. Ауруларды алдын алу мен емдеудің этиотроптық ұстанымдары. Балалар дертінің
маңызды этиологиялық факторлары (балалар жарақаттануы, суық тию, ыстық соғу,
тамақ тәртібінің бұзылыстары, балалар инфекциялары).
19. Зақымданупатогенездің алғашқы буыны ретінде. Зақымдану деңгейлері:
субмолекулалық, молекулалық, субклеткалық, клеткалық, ағзалық-тіндік, организмдік.
20. Патогенездегі себеп-салдарлық қатынастар; алғашқы және кейінгі зақымданулар,
аурулар патогенезіндегі арнайы және арнайы емес буындары.
21. Аурулар патогенезіндегі құрылымдық және қызметтік өзгерістердің бірлігі.
22. Организмнің қорғаныстық, теңгерулік және қалпына келтірулік әсерленістері, сауығу
механизмдері.
23. Ауруларды алдын алудың және емдеудің патогенездік негіздері.
24. Балалар организмінде қызметтерді теңгеру мен қалпына келтіру процестерінің
ерекшеліктері.
25. Организм реактивтілігі, оның түрлері, реактивтіліктің эволюциялық аспектілері.
Реактивтілік және төзімділік.
26. Реактивтілікті айқындайтын факторлар: генотиптің, жыныстың, жас мөлшерінің,
конституцияның маңызы. Организм реактивтілігіне сыртқы орта факторларының әсері.
Адам реактивтілігінің ерекшеліктері; әлеуметтік және экологиялық жайттардың
маңызы.
27. Дерттік реактивтілк.
Дербес және топтық реактивтілікті бағыттамалы өзгерту-ауруды алдын алу және емдеудің аса маңызды тәсілі.
Клетка зақымдануы туралы түсінік, сипаттамасы. Клетка зақымдануының түрлері.
Клеткалар зақымдануының экзогендік және эндогендік себептері.
Клетка мембраналарының зақымдануының жалпы жолдары. Клетка құрылымының және жеке органеллаларының қызметінің бұзылуы.
Клеткалар зақымдануының арнайы және бейспецификалық көріністері. Клетка өлімі, түрлері, маңызы. Некроз, лизис, аутолиз, апоптоз клеткалар өлімінің түрлері ретінде.
Зақымданушы әрекеттер кезінде клеткалардың қорғаныстық және бейімделулік жолдары. Клеткалардың патогендік факторлардың әрекетіне төзімділігін күшейту және зақымданған клеткаларда қалпына келу үрдістерін жандандыру жолдары.
Зақымдануға организмнің жалпы әсерленістері ретінде, стресс, шок, кома және басқалар туралы түсінік
Стресстің негізгі көріністері. Стрестің қорғаныс-бейімделу және патогендік мәні. “Бейімделу аурулары” туралы түсінік.
Жедел фаза әсерленісі, даму механизмдері.
Ұзақ мерзімді жаншылу синдромы, патогенезі және себептері
Шок түрлері, жалпы патогенезі, сатылары. Шоктың алдын алу және емдеудің патофизиологиялық негіздері
Кома, анықтау түсінігі, сипаттамасы, түрлері
40. Шеткі қанайналымы бұзылыстарының негізгі түрлері: артериялық гиперемия, веналық
гиперемия, ишемия, стаз, тромбоз, эмболия. Олардың түрлері, себептері және даму
жолдары, сыртқы көріністері.
41. Шеткі қанайналымының түрлі бұзылыстары кезіндегі микроциркуляцияның жағдайы.
42. Макро- және микроциркуляция бұзылыстарының ара қатынасы.
43. Шеткі қанайналымының бұзылыстары кезіндегі организмдегі жалпы өзгерістер.
Реперфузиялық синдром. Теңгерілу үрдістері; шунттау, коллатералды қанайналымы.
44. Шеткі қанайналым түрлік бұзылыстары емдеу және патогенетикалық алдын алу.
45. Микроциркуляцияның біртектес бұзылыстары. Микроциркуляция кезіндегі
тамырішілік және тамырсыртылық бұзылыстар.
Капиллярлық-трофикалық жеткіліксіздік.
47. Қабыну анықтамасы. Қабыну этиологиясы, флогогендік факторлардың жіктелуі.
48. Қабыну үрдісінің негізгі компоненттері.
49. Біріншілік және екіншілік альтерация. Қабыну ошағындағы физикалық-химиялық
қасиеттерінің өзгерістері.
50. Қабыну медиаторлары мен модуляторлары; олардың түрлері, қабынудың даму және
аяқталу барысында пайда болуы және маңызы.
51. Микроциркуляциялық арна тамырларының әсерленістері. Қан ағымының өзгерістері,
олардың сатылары және патогенезі.
52. Экссудация. Сүзілу, диффузия және ұсақ көпіршіктенудің күшеюі-экссудация үрдісінің негізі ретінде. Экссудат түрлері. Лейкоциттер эмиграциясы: оның сатылары және патогенезі.
53. Пролиферация. Қабынудың репарациялық сатысы; пролиферацияның даму жолдары; оны жандандыратын және тежейтін факторлар.
54. Қабыну түрлері, олардың жіктелуі. Жедел және созылмалы қабыну.
55. Жедел қабынудың жергілікті және жалпы белгілері. Созылмалы қабыну патогенезінің
ерекшеліктері.
56. Қабыну дамуында реактивтіліктің маңызы; қабыну кезіндегі жергілікті және жалпы
құбылыстардың байланысы. Қабыну үрдісі.
57. Қабынуға қарсы емнің ұстанымдары. Онтогенез барыснда қабынудың дамуы.


Приложенные файлы

  • docx 26609518
    Размер файла: 52 kB Загрузок: 2

Добавить комментарий