Вопрос 5 Гамераўскае пытанне


Гамераўскае пытаннеГамераўскае пытанне — сукупнасць праблем, якія адносяцца да аўтарства старажытнагрэчаскіх эпічных паэм «Іліяда» і «Адысея» і асобы Гамера.
Да XVII у. аўтарам "Іліяды" і "Адысея" лічылі сляпога паэта Гамера, якога грэкі звалі бацькам усіх паэтаў. Аднак самі грэкі не захавалі ніякіх пэўных звестак аб сваім вялікім паэце. У адной ананімнай эпіграме II у. да н.э. добра сказанае аб бясплодных высілках антычных крытыкаў аднавіць біяграфію Гамера.
Ніякіх аўтарскіх рэмарак нельга выявіць у тэксце паэм. Жыццяапісанне Гамера, складзенае з розных крыніц, датаваных часам не раней VI у. да н э., не ўяўляе гістарычнай каштоўнасці. У шматлікіх даследнікаў выклікае сумненне нават уласнае імя паэта, бо на адным з грэцкіх дыялектаў слова "гамер" азначала "сляпы". У III у. да н.э. грэцкія навукоўцы вырашылі ўсталяваць сапраўдны тэкст гамераўскіх паэм на падставе шматлікіх рукапісных матэрыялаў. Верагодна, тады жа даследнікі зазначылі розніцу паміж абедзвюма паэмамі. Найболей рашучыя крытыкі, празваныя падзельнікамі, тлумачылі гэтае адрозненне тым, што "Адысея" складзеная іншым паэтам. Сярод крытыкаў Гамера на мяжы IV-III стст. да н.э. сваёй непрымірымасцю ўславіўся нейкі Зоіл, імя якога стала намінальным імем зласлівага і староннага крытыка. Гіпотэза "падзельнікаў" не знайшла падтрымкі. Больш распаўсюджаным, было меркаванне, што паэмы складзеныя адным паэтам у розныя перыяды жыцця. "Іліяда", напісаная ў росквіце творчых сіл, уся - дзеянне і барацьба, "Адысея" - амаль цалкам апавядальная - характэрная для старэчага ўзросту. "У "Адысею" Гамера можна параўнаць з захаджалым сонцам, якое, губляючы сваю сілу, усё яшчэ захоўвае ранейшую веліч", - адзначаў невядомы крытык I у. н.э. у трактаце "Аб узнёслым".
Антычныя навукоўцы падзялілі кожную з паэм на 24 песні - па ліку літар грэцкага алфавіту, каб тэкст адной песні змясціўся ў адным скрутку (кнізе). Ад антычных часоў захаваліся шматлікія тлумачэнні і каментарыі да паэм - гамераўскія схоліі.
Невырашальным застаецца пытанне, ці стварыў «Іліяду» і «Адысею» адзін паэт або гэтае твора двух розных аўтараў, хоць сучасны кампутарны аналіз тэксту абедзвюх паэм паказаў, што ў іх адзін аўтар.
У 1795 г. нямецкі навуковец Ф. А. Вольф апублікаваў "Прадмова да Гамера", які паклаў пачатак навуковаму вывучэнню гамераўскага эпасу. Вольф лічыў "Іліяду" зборам розных песень, складзеных у розныя поры шматлікімі паэтамі, сярод якіх найбольшай вядомасцю карыстаўся Гамер. У канцы VI у. да н.э. усе гэтыя песні былі ўпершыню сабраныя і запісаныя ў Афінах.
У 1664 г. француз д'Обиньяк, спрабуючы растлумачыць своеасаблівасць "Іліяды", чужой эстэтычным крытэрам яго часу, выказаў здагадку, што "Іліяда" складзеная з асобных эпічных песень і не з'яўляецца адзіным творам. Кніга д'Обиньяка, выдадзеная ў 1715 г., засталася незаўважанай, бо ў то час вусная народная творчасць яшчэ не прыцягвала ўвагі.

Приложенные файлы

  • docx 23676522
    Размер файла: 16 kB Загрузок: 0

Добавить комментарий